ย้อนกลับไปในปี ค.ศ. 1513 "นิโคโล มาเคียเวลลี" (Niccolò Machiavelli) ถูกปลดจากตำแหน่งทางการเมือง ถูกทรมาน และถูกเนรเทศให้ออกไปอยู่นอกเมืองฟลอเรนซ์ เพื่อนฝูงและผู้คนที่เคยสวามิภักดิ์ต่างตีตัวออกห่าง เขาไม่เหลือเงิน อำนาจ หรือแม้แต่คนคอยสนับสนุน ทว่าในบ้านพักที่กำลังผุพังนั้นเอง แทนที่จะจมปลักอยู่กับความสิ้นหวัง เขากลับหยิบปากกาขึ้นมาเขียน "The Prince" หนังสือปรัชญาการเมืองที่สั่นสะเทือนประวัติศาสตร์โลกมาจนถึงปัจจุบันเรื่องราวของมาเคียเวลลีสะท้อนให้เห็นความจริงอันทรงพลังข้อหนึ่ง นั่นคือเขาไม่ได้ประสบความสำเร็จเพราะมีคนคอยช่วยเหลือ แต่เขาสำเร็จ "เพราะไม่มีใครช่วยต่างหาก" ในสังคมที่พร่ำสอนให้เราต้องวิ่งหา Connection ต้องพึ่งพาคนอื่น หรือต้องทำงานเป็นกลุ่มเสมอ การตระหนักว่า "ไม่มีใครกำลังจะมาช่วยเรา" อาจฟังดูโหดร้ายสำหรับคนทั่วไป แต่สำหรับคนที่จะก้าวขึ้นไปยืนบนจุดสูงสุด ความโดดเดี่ยวนั้นไม่ใช่โศกนาฏกรรม แต่มันคือ "การได้เกิดใหม่" และนี่คือวิถีการสร้างความสำเร็จในวันที่คุณต้องยืนหยัดด้วยตัวคนเดียว