ทำไมเทรดเดอร์ส่วนใหญ่…ถึงมักจะโทษตลาด ก่อนที่จะโทษตัวเอง
บางทีกราฟก็เป็นเหมือนคนรัก
ที่ไม่ยอมทำตามใจเรา
เราบอกให้ขึ้น…มันกลับลง
เราขอให้หยุด…มันกลับวิ่ง
บางวันดีดอย่างกับติดสปริง
บางวันนิ่งเหมือนหมดรัก
แล้วเราก็เริ่มโทษมัน…
ตลาดบ้า
กราฟหลอก
มีใครปั่นอยู่แน่ๆ
สงสัยมีข่าวที่เราไม่รู้
หรือไม่ก็ โดนลากอีกแล้ว…เจ็บอีกแล้ว
ไม่ใช่ว่าความคิดแบบนี้ผิด
แต่มันอาจจะยังไม่ลึกพอ
เทรดเดอร์หลายคนรวมถึงฉันในวันแรกๆ
มักมองตลาดเหมือนสนามรบ
มองกราฟเหมือนกับดัก
แล้วก็ใช้เวลาเกือบทั้งหมด
ในการหาว่าข้างนอกผิดยังไง
แต่คนที่อยู่รอด ไม่ใช่คนที่แม่นที่สุด
แต่คือคนที่ ซื่อสัตย์กับตัวเอง มากที่สุด
ซื่อสัตย์ว่า
วันนี้ไม่ได้แพ้เพราะกราฟ
แต่แพ้เพราะใจร้อน
ไม่ได้โดนหลอก
แต่หลอกตัวเองว่าสัญญาณมันใช่
ไม่ได้ขาดทุนเพราะข่าว
แต่เพราะเข้า Lot ใหญ่เกินไป
การเทรดก็เหมือนชีวิต
ถ้าเราโทษแต่โลก
เราจะไม่มีวันเติบโตจากข้างใน
วันไหนที่เลิกถามว่า
ทำไมตลาดทำกับฉันแบบนี้?
แล้วเริ่มถามว่า
ฉันทำแบบไหน…ถึงได้ผลแบบนี้?
วันนั้นแหละ
เราจะเริ่มเทรดอย่างมีสติ
และใช้ “ตลาด” เป็นกระจก
มากกว่าจะใช้มันเป็น “จำเลย”
เพราะจริงๆ แล้ว
ตลาดไม่ได้หลอกใคร
เราต่างหาก…ที่บางทีก็ยังไม่กล้ารับความจริง
555+ โดนเต็มๆ โทษตลาดไว้ก่อนตัวเองไม่ผิด ส่วนใหญ่เป็นกันหมด 😜
ดังสุภาษิตไทยที่ว่า" รำไม่ดี โทษปี่โทษกลอง"
ทิ้งคำตอบไว้
- 45 ฟอรัม
- 3,437 หัวข้อ
- 10.6 K กระทู้
- 229 ออนไลน์
- 4,299 สมาชิก






